📖 Treny Jeremijaszowe 3
-
1
Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.
-
2
Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;
-
3
Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.
-
4
Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.
-
5
Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;
-
6
W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.
-
7
Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;
-
8
A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.
-
9
Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.
-
10
Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.
-
11
Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.
-
12
Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.
-
13
Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.
-
14
Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.
-
15
Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.
-
16
Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.
-
17
Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.
-
18
I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.
-
19
Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.
-
20
Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.
-
21
Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.
-
22
Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.
-
23
Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.
-
24
Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.
-
25
Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.
-
26
Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.
-
27
Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dzieciństwa swego;
-
28
Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;
-
29
Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;
-
30
Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.
-
31
Bo Pan na wieki nie odrzuca;
-
32
Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.
-
33
Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.
-
34
Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;
-
35
Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;
-
36
Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.
-
37
Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?
-
38
Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?
-
39
Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.
-
40
Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;
-
41
Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.
-
42
Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.
-
43
Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.
-
44
Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.
-
45
Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.
-
46
Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.
-
47
Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.
-
48
Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.
-
49
Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,
-
50
Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.
-
51
Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.
-
52
Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.
-
53
Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.
-
54
Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!
-
55
Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.
-
56
Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.
-
57
Przybliżając się do mnie w dzień, któregom cię wzywał, mawiałeś: Nie bój się.
-
58
Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.
-
59
Widzisz, o Panie! bezprawie, które mi się dzieje, osądźże sprawę moję.
-
60
Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
-
61
Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
-
62
Słyszysz wargi powstawających przeciwko mnie, i przemyśliwanie ich przeciwko mnie przez cały dzień.
-
63
Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.
-
64
Oddajże im nagrodę, Panie! według sprawy rąk ich;
-
65
Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;
-
66
Goń ich w zapalczywości, a zgładź ich, aby nie byli pod niebem twojem, o Panie!