📖 Ijobowa 36
-
1
Do tego przydał Elihu, i rzekł:
-
2
Poczekaj mię maluczko, a ukażęć; bo jeszcze mam, cobym za Bogiem mówił.
-
3
Zacznę umiejętność moję z daleka, a Stworzycielowi memu przywłaszczę sprawiedliwość.
-
4
Boć zaprawdę bez kłamstwa będą mowy moje, a mąż doskonały w umiejętności jest przed tobą.
-
5
Oto Bóg mocny jest, a nie odrzuca nikogo; on jest mocny w sile serca.
-
6
Nie żywi niepobożnego,a u sądu ubogim dopomaga.
-
7
Nie odwraca od sprawiedliwego oczów swoich; ale z królmi na stolicy sadza ich na wieki, i bywają wywyższeni.
-
8
A jeźliby byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia:
-
9
Tedy przez to im oznajmuje sprawy ich, i przestępstwa ich, że się zmocniły;
-
10
I otwiera im ucho, aby przyjęli karanie, a mówi, aby się nawrócili od nieprawości.
-
11
Jeźli będą posłuszni, a będą mu służyć, dokończą dni swoich w dobrem, a lat swych w rozkoszach.
-
12
Ale jeźli nie usłuchają, od miecza zejdą, a pomrą bez umiejętności.
-
13
Bo ludzie obłudnego serca obalają na się gniew, a nie wołają, kiedy ich wiąże.
-
14
Umrze w młodości dusza ich, a żywot ich między nierządnikami.
-
15
Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.
-
16
Takby i ciebie wyrwał z miejsca ciasnego na przestronne, gdzie niemasz ucisku, a spokojny stół twój byłby pełen tłustości.
-
17
Aleś ty sąd niepobożnego zasłużył, przetoż prawo i sąd będą cię trzymać.
-
18
Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.
-
19
Izali sobie będzie ważył bogactwa twoje? Zaiste ani złota, ani jakiejkolwiek siły, albo potęgi twojej.
-
20
Nie kwapże się tedy ku nocy, w którą zstępują narody na miejsca swoje.
-
21
Strzeż, abyś się nie oglądał na nieprawość, obierając ją sobie nad utrapienia.
-
22
Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?
-
23
Któż mu wymierzył drogę jego? albo kto mu rzecze: Uczyniłeś nieprawość?
-
24
Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie.
-
25
Wszyscy ludzie widzą ją, a człowiek przypatruje się jej z daleka.
-
26
Oto Bóg jest wielki, a poznać go nie możemy, ani liczba lat jego dościgniona być może.
-
27
Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,
-
28
Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi.
-
29
(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.
-
30
Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?
-
31
Bo przez te rzeczy sądzi narody, i daje pokarm w hojności.
-
32
Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)
-
33
Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca. A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.