📖 Ijobowa 22
-
1
A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
-
2
Izali Bogu człowiek może być pożytecznym? raczej pożyteczny jest sam sobie, mądrze się sprawując.
-
3
Izali się kocha Wszechmogący w tem, że się ty usprawiedliwiasz? albo co za zysk ma, gdy doskonałe pokazujesz drogi twoje?
-
4
Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?
-
5
Azaż złość twoja nie jest wielka, i niemasz końca nieprawościom twoim?
-
6
Albowiemeś pobierał zastaw od braci twoich bez przyczyny, a z szat odzierałeś nagich.
-
7
Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.
-
8
Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.
-
9
Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.
-
10
A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.
-
11
Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.
-
12
Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.
-
13
Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?
-
14
Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.
-
15
Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?
-
16
Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.
-
17
Którzy mawiali Bogu: Odejdź od nas; cóżby im uczynił Wszechmogący?
-
18
Gdyż on był napełnił dobrem domy ich; (ale rada niepobożnych daleka jest odemnie.)
-
19
Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.
-
20
Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.
-
21
Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.
-
22
Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.
-
23
Jeźli się nawrócisz do Wszechmocnego, zbudowany będziesz, a oddalisz nieprawość od przybytku twego:
-
24
Tedy nakładziesz po ziemi wybornego złota; a złota z Ofir, jako kamienia z potoku.
-
25
I będzie Wszechmocny wybornem złotem twojem, i srebrem, i siłą twoją.
-
26
Tedy się w Wszechmocnym rozkochasz, a podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.
-
27
Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.
-
28
Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.
-
29
Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
-
30
Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.