📖 Ijobowa 12
-
1
Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:
-
2
Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość?
-
3
Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?
-
4
Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.
-
5
Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.
-
6
Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.
-
7
A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.
-
8
Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.
-
9
Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
-
10
W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.
-
11
Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?
-
12
W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
-
13
Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
-
14
Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.
-
15
On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.
-
16
U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.
-
17
On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
-
18
On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.
-
19
Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.
-
20
Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.
-
21
Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.
-
22
On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.
-
23
Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.
-
24
On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;
-
25
Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.