📖 Psalmów 105
-
1
Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie jego dzieła wśród narodów.
-
2
Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.
-
3
Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających PANA.
-
4
Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.
-
5
Przypominajcie sobie dzieła, które czynił; jego cuda i wyroki jego ust.
-
6
Wy, potomkowie Abrahama, jego słudzy; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!
-
7
On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi.
-
8
Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;
-
9
O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.
-
10
Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze;
-
11
Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;
-
12
Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej.
-
13
I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;
-
14
Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc:
-
15
Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.
-
16
Potem przywołał głód na ziemię i zniszczył cały zapas chleba.
-
17
Posłał przed nimi męża, Józefa, który został sprzedany jako niewolnik;
-
18
Którego nogi ranili pętami, a w żelazo zakuto jego ciało;
-
19
Aż do tego czasu, gdy jego słowo się spełniło, słowo PANA doświadczało go.
-
20
Posłał król i kazał go uwolnić, władca narodu wypuścił go na wolność.
-
21
Ustanowił go panem swego domu i władcą wszystkich swoich posiadłości;
-
22
Aby rządził jego dostojnikami według swego uznania i jego starszych nauczał mądrości.
-
23
Potem Izrael wszedł do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Chama;
-
24
Gdzie Bóg bardzo rozmnożył swój lud i uczynił go potężniejszym od jego wrogów.
-
25
Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług.
-
26
Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał;
-
27
Pokazali im jego znaki i cuda w ziemi Chama.
-
28
Zesłał ciemności i nastał mrok, i nie buntowali się przeciw jego słowu.
-
29
Zamienił ich wody w krew i pozabijał ich ryby.
-
30
Ich ziemia wydała mnóstwo żab, były nawet w komnatach królewskich.
-
31
Rozkazał i zjawiły się rozmaite muchy i wszy w całym ich kraju.
-
32
Zesłał grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich ziemię.
-
33
Zniszczył ich winnice i figowce i połamał drzewa w ich kraju.
-
34
Rozkazał i zjawiła się szarańcza, niezliczone mnóstwo larw;
-
35
I pożarły całą zieleń w ich kraju, i zjadły płody ich ziemi.
-
36
Zabił też wszystko, co pierworodne w ich ziemi, pierwociny wszelkiej ich siły.
-
37
Wyprowadził ich ze srebrem i złotem i nie było słabego wśród ich plemion.
-
38
Egipt się radował, gdy wychodzili, bo ogarnął go strach przed nimi.
-
39
Rozpostarł obłok jak osłonę, a ogień, by świecił w nocy.
-
40
Na ich żądanie zesłał przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba.
-
41
Otworzył skałę i trysnęły wody, popłynęły po suchych miejscach jak rzeka;
-
42
Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze.
-
43
Wyprowadził swój lud wśród wesela, swoich wybranych wśród radości.
-
44
I dał im ziemię pogan, i zawładnęli dorobkiem narodów;
-
45
Aby zachowywali jego nakazy i przestrzegali jego praw. Alleluja.