📖 Psalmów 104
-
1
Błogosław, moja duszo, PANA. PANIE, mój Boże, jesteś bardzo wielki; odziałeś się w chwałę i majestat.
-
2
Okryłeś się światłością jak szatą, rozciągnąłeś niebiosa jak zasłonę.
-
3
Zbudowałeś na wodach swoje komnaty, czynisz obłoki swym rydwanem, chodzisz na skrzydłach wiatru.
-
4
Czynisz swoich aniołów duchami, swe sługi ogniem płonącym.
-
5
Założyłeś fundamenty ziemi, tak że się nigdy nie zachwieje.
-
6
Okryłeś ją głębią jak szatą, wody stanęły nad górami.
-
7
Na twoje zgromienie rozbiegły się, a na głos twego grzmotu szybko pouciekały.
-
8
Wzniosły się ponad góry, zniżyły się w doliny, na miejsce, które dla nich założyłeś.
-
9
Wyznaczyłeś im granicę, aby jej nie przekroczyły ani nie powróciły, by okryć ziemię.
-
10
Wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami;
-
11
I napoiły wszystkie zwierzęta polne, dzikie osły gaszą w nich swoje pragnienie.
-
12
Przy nich mieszka ptactwo niebieskie i śpiewa pośród gałęzi.
-
13
Nawadniasz góry ze swoich komnat, owocami twoich dzieł syci się ziemia.
-
14
Sprawiasz, że rośnie trawa dla bydła i zioła na użytek człowieka, żeby dobywał chleb z ziemi;
-
15
I wino, które rozwesela serce człowieka, i oliwę, od której rozjaśnia się twarz, i chleb, który krzepi serce ludzkie.
-
16
Nasycone są drzewa PANA, cedry Libanu, które zasadził;
-
17
Na których ptaki mają swe gniazda; jedliny, na których bocian ma swój dom.
-
18
Wysokie góry są dla górskich kozłów, a skały są schronieniem dla królików.
-
19
Uczynił księżyc, aby odmierzał czas; słońce zna swój zachód.
-
20
Sprowadzasz ciemność i nastaje noc, w której wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.
-
21
Lwiątka ryczą za łupem i szukają swego pokarmu od Boga.
-
22
Słońce wstaje, schodzą się razem i kładą się w swoich jamach.
-
23
Wtedy wychodzi człowiek do swojej roboty i do swojej pracy aż do wieczora.
-
24
O, jak liczne są twoje dzieła, PANIE! Wszystkie je uczyniłeś mądrze, ziemia jest pełna twego bogactwa.
-
25
Oto morze wielkie i szerokie, w nim niezliczone istoty pełzające, zwierzęta małe i wielkie.
-
26
Po nim pływają okręty i Lewiatan, którego stworzyłeś, aby w nim igrał.
-
27
Wszystko to czeka na ciebie, abyś dał im pokarm we właściwym czasie.
-
28
Gdy dajesz im, zbierają; gdy otwierasz swą rękę, sycą się dobrami.
-
29
Lecz gdy ukrywasz swe oblicze, trwożą się; gdy odbierasz im ducha, giną i obracają się w proch.
-
30
Gdy wysyłasz twego ducha, zostają stworzone i odnawiasz oblicze ziemi.
-
31
Niech chwała PANA trwa na wieki, niech się raduje PAN swymi dziełami.
-
32
Patrzy na ziemię, a ona drży, dotyka gór, a dymią.
-
33
Będę śpiewał PANU, póki żyję; będę śpiewał memu Bogu, póki istnieję.
-
34
Moje rozmyślanie o nim wdzięczne będzie, rozraduję się w PANU.
-
35
Niech zostaną wytraceni z ziemi grzesznicy i niech nie będzie już niegodziwych! Błogosław, moja duszo, PANA. Alleluja.