📖 Przypowieści Salomonowych 5
-
1
Synu mój, zważaj na moją mądrość i nakłoń twego ucha ku mojemu rozumowi;
-
2
Abyś zachował rozwagę i aby twoje wargi strzegły wiedzy.
-
3
Bo wargi obcej kobiety ociekają miodem, a jej usta gładsze są niż oliwa;
-
4
Lecz jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.
-
5
Jej nogi zstępują do śmierci, jej kroki prowadzą do piekła.
-
6
Abyś nie rozważał ścieżki życia, jej drogi są tak niestałe, że nie poznasz ich.
-
7
Teraz więc, synowie, słuchajcie mnie i nie odstępujcie od słów moich ust.
-
8
Oddal od niej swą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;
-
9
Abyś nie oddał obcym twojej sławy, a twoich lat okrutnikowi;
-
10
Aby obcy nie nasycili się twoim dobytkiem, a twój dorobek nie został w cudzym domu;
-
11
I abyś nie jęczał u kresu swych dni, gdy twoja skóra i ciało będą zniszczone;
-
12
I nie musiał powiedzieć: O, jakże nienawidziłem karności i moje serce gardziło upomnieniem!
-
13
Nie słuchałem głosu moich wychowawców i nie nakłaniałem ucha ku tym, którzy mnie nauczali!
-
14
O mało co nie wpadłem we wszelkie nieszczęście wśród zebrania i zgromadzenia.
-
15
Pij wodę z własnego zdroju i wody płynące z twojego źródła!
-
16
Niech rozproszą się twoje źródła, a po ulicach strumienie wód.
-
17
Niech należą tylko do ciebie, a nie do obcych wraz z tobą.
-
18
Niech twój zdrój będzie błogosławiony i ciesz się żoną twojej młodości.
-
19
Niech będzie jak wdzięczna łania i rozkoszna sarna; niech jej piersi zawsze cię nasycają, nieustannie zachwycaj się jej miłością.
-
20
Dlaczego, synu mój, masz zachwycać się obcą kobietą i obejmować piersi cudzej?
-
21
Gdyż drogi człowieka są przed oczami PANA i waży on wszystkie jego ścieżki.
-
22
Niegodziwego schwytają jego własne nieprawości i uwikła się w powrozy swego grzechu.
-
23
Umrze z braku karności i będzie błądził z powodu swojej wielkiej głupoty.