📖 Ijobowa 31
-
1
Zawarłem przymierze ze swoimi oczami; jak mógłbym więc myśleć o pannie?
-
2
Jaki bowiem byłby dział od Boga z góry? I jakie byłoby dziedzictwo od Wszechmocnego z wysoka?
-
3
Czy zatracenie nie jest przygotowane dla niegodziwych i sroga pomsta dla czyniących nieprawość?
-
4
Czyż on nie widzi moich dróg i nie liczy wszystkich moich kroków?
-
5
Jeśli postępowałem kłamliwie, jeśli moja noga spieszyła się do oszustwa;
-
6
To niech zważy mnie na wadze sprawiedliwej i niech Bóg pozna moją prawość.
-
7
Jeśli moja noga zboczyła z drogi i moje serce poszło za moimi oczami, i jeśli jakaś zmaza przylgnęła do moich rąk;
-
8
Wtedy niech ja sieję, a inny spożywa, niech moje latorośle będą wykorzenione.
-
9
Jeśli moje serce uwiodła kobieta i jeśli czyhałem pod drzwiami swego bliźniego;
-
10
To niech moja żona mieli innemu i niech inni się nad nią schylają.
-
11
Jest to bowiem haniebny czyn, karygodna nieprawość;
-
12
To jest ogień, który pożera aż do zatracenia i może wykorzenić cały mój dobytek.
-
13
Jeśli zlekceważyłem sprawę swojego sługi albo swojej służącej, gdy wiedli spór ze mną;
-
14
Co zrobię, gdy Bóg powstanie? Gdy mnie nawiedzi, co mu odpowiem?
-
15
Czy ten, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył też jego? Czy nie on jeden ukształtował nas w łonie?
-
16
Jeśli odmówiłem prośbie ubogich i jeśli zasmuciłem oczy wdowy;
-
17
Jeśli sam jadłem swoją kromkę i nie jadła z niej sierota;
-
18
(Od swojej młodości bowiem wychowywałem ją jak ojciec, a od łona swojej matki prowadziłem wdowę);
-
19
Jeśli widziałem ginącego z powodu braku ubrania albo biedaka bez okrycia;
-
20
Jeśli jego biodra nie błogosławiły mi dlatego, że się zagrzał wełną moich owiec;
-
21
Jeśli podniosłem rękę przeciwko sierocie, gdy widziałem w bramie swoją pomoc;
-
22
Wtedy niech odpadnie mój bark od karku, a niech moje ramię wyjdzie ze stawu.
-
23
Bałem się bowiem klęski od Boga, a przed jego majestatem nie mógłbym się ostać.
-
24
Jeśli pokładałem w złocie swoją nadzieję, a do czystego złota mówiłem: Ty jesteś moją ufnością;
-
25
Jeśli radowałem się ze swojego wielkiego bogactwa i tego, że moja ręka nabyła wiele;
-
26
Jeśli patrzyłem na słońce, gdy świeciło, i na księżyc, gdy sunął wspaniale;
-
27
A moje serce dało się uwieść potajemnie i moje usta całowały moją rękę;
-
28
I to byłaby nieprawość karygodna, bo zaparłbym się Boga z wysoka.
-
29
Jeśli cieszyłem się z upadku tego, który mnie nienawidzi, jeśli wyniosłem się, gdy mu się źle wiodło;
-
30
(Nawet nie pozwoliłem zgrzeszyć swoim ustom, pragnąc przekleństwa na jego duszy);
-
31
Czy ludzie z mojego namiotu nie mówili: Obyśmy mieli z jego mięsa! Nie możemy się najeść.
-
32
Obcy nie nocował na dworze, swoje drzwi otwierałem podróżnemu.
-
33
Jeśli ukrywałem swoje przestępstwa jak Adam i chowałem w zanadrzu swoją nieprawość;
-
34
Czy strach przed wielką zgrają albo pogarda bliskich przeraziły mnie, abym milczał i nie wychodził za drzwi?
-
35
Obym miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto moja prośba, aby Wszechmogący odpowiedział mi i aby mój wróg napisał księgę.
-
36
Czy nie nosiłbym jej na swoim ramieniu i nie przywiązałbym jej sobie jak koronę?
-
37
Oznajmiłbym mu liczbę swoich kroków; zbliżyłbym się do niego jak książę.
-
38
Jeśli moja ziemia wołała przeciwko mnie, jeśli razem z nią płakały jej bruzdy;
-
39
Jeśli spożywałem z jej plonów bez zapłaty, jeśli jej właścicieli pozbawiłem życia;
-
40
Niech rosną ciernie zamiast pszenicy i sam kąkol zamiast jęczmienia. Skończyły się słowa Hioba.