📖 Treny Jeremijaszowe 3
-
1
Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.
-
2
On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.
-
3
To przeciw mnie się odwrócił i ustawicznie zwraca Swoją rękę.
-
4
Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.
-
5
Obudował mnie i ogarnął jadem oraz strapieniem.
-
6
Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.
-
7
Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.
-
8
Chociaż krzyczę i wołam On tamuje moją modlitwę.
-
9
Moje drogi zagrodził ciosem, a me ścieżki wywrócił.
-
10
Stał się dla mnie czatującym niedźwiedziem, lwem przyczajonym w ukryciu.
-
11
Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.
-
12
Napiął Swój łuk, a mnie postawił jako cel dla strzały.
-
13
Wbił w moje nerki dzieci Swojego kołczanu.
-
14
Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich ludów, ustawicznym przedmiotem ich pieśni.
-
15
Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem.
-
16
Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.
-
17
Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.
-
18
Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.
-
19
Wspomnij na moją nędzę i tułactwo, na piołun oraz truciznę.
-
20
Pamięta, o, pamięta; lecz we mnie jest pognębiona moja dusza.
-
21
To wezmę do mojego serca oraz z tego powodu będę ufał:
-
22
To są łaski WIEKUISTEGO, że jeszcze nie zginęliśmy, bowiem nie wyczerpało się Jego miłosierdzie.
-
23
One się odświeżają każdego poranku, gdyż wielką jest Twoja niezawodność.
-
24
Moim udziałem jest WIEKUISTY mówi moja dusza, dlatego Mu ufam.
-
25
Dobrotliwym jest WIEKUISTY dla tych, co na Nim polegają; dla duszy, która Go szuka.
-
26
I dobrze jest czekać w milczeniu na pomocWIEKUISTEGO.
-
27
Dobrze też człowiekowi w jego młodości dźwigać jarzmo.
-
28
Niechaj siedzi samotnie i milczy, kiedy go jarzmem obarczył.
-
29
Niech położy na prochu swoje usta może jest jeszcze nadzieja.
-
30
Niech nadstawi policzki Temu, co go uderza i niech się nasyca hańbą.
-
31
Gdyż Pan nie odtrąca na wieki.
-
32
A jeżeli zasmucił znowu się zmiłuje, według pełni Swej łaski.
-
33
Bo nie ze Swojego serca trapi oraz zasmuca synów ludzkich.
-
34
Kiedy się pod stopami gnębi wszystkich więźniów ziemi,
-
35
gdy się uchyla prawo człowieka przed obliczem Najwyższego,
-
36
gdy się wykrzywia czyjkolwiek spór czy WIEKUISTY tego nie widzi?
-
37
Czy ktoś coś wypowiedział a się spełniło, jeśli Pan tego nie rozkazał?
-
38
Czyż nie z ust Najwyższego wychodzi zarówno bolesne, jak i szlachetne?
-
39
Czemu człowiek utyskuje póki żyje mąż, co cierpi za swoje grzechy?
-
40
Rozważmy nasze drogi i je zbadajmy, nawrócimy się do WIEKUISTEGO.
-
41
Podnieśmy serce do Boga w Niebie, nie tylko nasze ręce.
-
42
Myśmy wykroczyli i byli przekorni, a Ty nie wybaczyłeś.
-
43
Okryłeś się gniewem oraz nas ścigałeś; zabijałeś nas bez litości.
-
44
Przesłoniłeś się chmurą tak, że nie przeniknęła modlitwa.
-
45
Pośród ludów uczyniłeś nas podmiotem oraz przedmiotem wstrętu.
-
46
Otwierali na nas usta wszyscy nasi wrogowie.
-
47
Naszym działem były trwoga i dół, spustoszenie oraz zniszczenie.
-
48
Potoki wód wylewa moje oko nad spustoszeniemcóry mojego ludu.
-
49
Moje oko wycieka i nie ustaje, bo nie znajduje wytchnienia,
-
50
dopóki WIEKUISTY nie spojrzy z Nieba i się nie przyjrzy.
-
51
Łza mojego oka dręczy mą duszę z powodu wszystkich cór mojego ludu.
-
52
Ścigali, moi wrogowie ścigali mnie bez przyczyny jak ptaka.
-
53
W dole zadławili me życie i zatoczyli na mnie kamień.
-
54
Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.
-
55
Z najgłębszego dołu wzywałem Twojego Imienia WIEKUISTY.
-
56
Usłyszałeś mój głos, więc nie zatulaj Twojego ucha przed westchnieniem i moim krzykiem.
-
57
W dniu w którym Cię wołałem byłeś bliskim, powiedziałeś: Nie obawiaj się.
-
58
Prowadziłeś, Panie, sprawę mej duszy i wybawiłeś moje życie.
-
59
Spojrzałeś, WIEKUISTY, na moją krzywdę uczyń mi oczyszczenie z zarzutów.
-
60
Widziałeś całą ich zawziętość i wszystkie ich zamysły przeciw mnie.
-
61
Słyszałeś ich obelgi, WIEKUISTY i wszystkie ich plany przeciw mnie.
-
62
Słyszałeś mowy mych przeciwników i ustawiczne ich knowania przeciw mnie;
-
63
gdy siadają i kiedy wstają; patrz, ja jestem przedmiotem ich pieśni.
-
64
Oddasz ich zapłatę, WIEKUISTY, według działania ich rąk.
-
65
Dasz im zamroczenie serca na nich Twoje przekleństwo.
-
66
Będziesz ich ścigał w gniewie oraz wytępisz ich spod nieba, o WIEKUISTY!