📖 Psalmów 22
-
1
Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy”. Pieśń Dawida.
-
2
Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi?
-
3
Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi?
-
4
A jednak Ty jesteś święty; Ten, co zasiada wśród chwały Israela.
-
5
Tobie ufali nasi ojcowie; ufali, zatem ich wybawiłeś.
-
6
Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni.
-
7
Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu.
-
8
Wszyscy, którzy mnie widzą – urągają mi, ściągają usta i potrząsają głową, mówiąc:
-
9
Niech to powierzy WIEKUISTEMU! Niech go wybawi! Ocali go, ponieważ go sobie upodobał!
-
10
Ty wyprowadziłeś mnie z łona oraz bezpiecznie mnie złożyłeś u piersi mojej matki.
-
11
Od urodzenia na Tobie polegałem; poza życiem mej matki Ty jesteś moim Bogiem.
-
12
Ode mnie się nie oddalaj, gdyż niedola jest bliska, a nie ma pomocnika.
-
13
Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu.
-
14
Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.
-
15
Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.
-
16
Jak skorupa zaschła ma siła, mój język przylgnął do mego podniebienia, powaliłeś mnie do prochu śmierci.
-
17
Ponieważ otoczyły mnie psy, obstąpiła mnie zgraja złoczyńców, z bólu wyją moje ręce i nogi.
-
18
Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni się przyglądają, nade mną się znęcają.
-
19
Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają.
-
20
Ale Ty, WIEKUISTY, się nie oddalaj; ma potęgo pospiesz mi na ratunek.
-
21
Ocal od miecza moją duszę, z mocy psa moją jedyną.
-
22
Wyzwól mnie z paszczy lwa oraz obroń mnie od bawolich rogów.
-
23
A mym braciom będę rozgłaszał Twoje Imię, pośród zboru będę Cię wielbił.
-
24
Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela.
-
25
Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał.
-
26
Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby.
-
27
Biedni będą spożywać oraz się nasycą, będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele, wasze serce ożyje na wieki.
-
28
Wspomną i zwrócą się do BOGA wszystkie krańce ziemi; ukorzą się przed Tobą pokolenia narodów.
-
29
Bowiem WIEKUISTEMU należy się królowanie i władztwo nad narodami.
-
30
Jedzą, korząc się, wszyscy możni ziemi; przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch; ten, kto nie pożywił swej duszy.
-
31
Będzie Mu służyć potomstwo i o Panu opowiadać pokoleniom.
-
32
Zejdą się oraz będą ogłaszać Jego sprawiedliwość ludowi, który się narodzi; że On ją dokonał.