📖 Psalmów 142
-
1
Dumanie Dawida; modlitwa, kiedy pozostawał w jaskini.
-
2
Moim głosem wołam do BOGA, moim głosem błagam WIEKUISTEGO.
-
3
Przed Nim wylewam mój żal; przed Nim moją niedolę wypowiadam.
-
4
Gdy zwątpił we mnie mój duch a Ty znasz moją ścieżkę na drodze, którą chodzę ukryli na mnie sidła.
-
5
Spójrz na prawo i zobacz nie ma tego, kto by mnie znał; znikło dla mnie schronienie, nikt nie pyta o moją duszę.
-
6
Wołam do Ciebie, WIEKUISTY, mówiąc: Ty jesteś moją ucieczką, moim udziałem w Krainie Życia.
-
7
Zwróć uwagę na moje błaganie, bo jestem bardzo biedny; ocal mnie od mych prześladowców, bo są silniejsi ode mnie.
-
8
Wyprowadź z zamknięcia mą duszę, bym sławił Twoje Imię; będą się mną chlubić sprawiedliwi, gdy się nade mną zmiłujesz.