📖 Psalmów 139
-
1
Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida. WIEKUISTY, Ty mnie zbadałeś i znasz.
-
2
Ty znasz mój odpoczynek, moje wstawanie i z daleka rozumiesz mą myśl.
-
3
Ty wyśledziłeś mój chód, moje leżenie i uważasz na wszystkie me drogi.
-
4
Bo zanim wyraz pojawi się na mym języku, WIEKUISTY, Ty już go cały znasz.
-
5
Ze wszystkich stron mnie opasałeś i położyłeś na mnie Twoją dłoń.
-
6
Niedościgłym jest dla mnie tego zrozumienie, i tak wzniosłe, że temu nie podołam.
-
7
Dokąd ujdę przed Twoim Duchem; dokąd się schronię przed Twym obliczem?
-
8
Gdybym się wzniósł ku niebu Ty tam jesteś; gdybym sobie usłał w Krainie Umarłych jesteś tuż.
-
9
Gdybym wziął skrzydła jutrzenki i spoczął na krańcu morza
-
10
nawet tam zaprowadzi mnie Twoja ręka i ujmie Twoja prawica.
-
11
A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie.
-
12
Bo ciemność nie zaciemnia przed Tobą, a noc jaśnieje jak dzień; ciemność jest dla Ciebie jak światło.
-
13
Ty ukształtowałeś moje nerki, uformowałeś mnie w łonie mej matki.
-
14
Sławię Cię, bo jestem dziwnie cudowny; cudowne są Twoje twory, a moja dusza dobrze to poznaje.
-
15
Moja istota nie była tajna przed Tobą, kiedy się tworzyłem w skrytości, zawiązywałem się w dolnej ziemi.
-
16
Twoje oczy widziały mój zarodek; a w Twej księdze, gdzie są zapisane wszystkie przyszłe przeznaczenia, i dla niego było jedno wśród nich.
-
17
Jak cenne były dla mnie Twe zamysły, Boże, i jak potężna ich liczba.
-
18
Gdybym je zliczył byłyby liczniejsze od piasku; powstałem oraz wciąż jestem z Tobą.
-
19
Gdybyś zgładził, Boże, niegodziwego; wara ode mnie mężom krwawym.
-
20
Tym, co wzywają Cię dla zbrodni, wzywają dla fałszu – Twoich wrogów.
-
21
Czyż tych, którzy Cię nienawidzą, WIEKUISTY, i ja nie mam w nienawiści, i czy nie brzydzę się Twoimi przeciwnikami?
-
22
Znienawidziłem ich całą nienawiścią; są mi wrogami.
-
23
Doświadcz mnie, Boże, poznaj moje serce, wypróbuj mnie i poznaj moje myśli.
-
24
Patrz, czy jest we mnie droga przekory, i po drodze wieczności mnie prowadź.