📖 Psalmów 107
-
1
Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobry, bowiem na wieki Jego łaska.
-
2
Niech to powiedzą wyswobodzeni przez BOGA, których wyzwolił z ręki ciemięzcy,
-
3
i zgromadził ich z ziem, od Wschodu i Zachodu, od Północy oraz od morza.
-
4
Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.
-
5
Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.
-
6
Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
-
7
I poprowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta osiedlenia.
-
8
Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
-
9
Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.
-
10
Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w S nędzy i w żelazie.
-
11
Gdyż byli przekorni słowom Boga i urągali radom Najwyższego.
-
12
Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.
-
13
Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.
-
14
Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.
-
15
Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
-
16
Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.
-
17
Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.
-
18
Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.
-
19
Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.
-
20
Zesłał też Swoje Słowo i ich wyleczył, ocalił ich od zguby.
-
21
Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
-
22
Niech składają dziękczynne ofiary i w radości opowiadają Jego dzieła.
-
23
Ci, co są na okrętach oraz schodzą do morza, ci co pracują na szerokich wodach,
-
24
oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.
-
25
Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;
-
26
piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.
-
27
Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.
-
28
Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.
-
29
Zamienił burzę na ciszę i uśmierzyły się fale.
-
30
Więc ucieszyli się, że zamilkły, i doprowadził ich do celu ich pragnień.
-
31
Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
-
32
Niechaj Go wywyższają w zborze ludu i niech Go chwalą na radzie starszych.
-
33
Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę.
-
34
Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.
-
35
On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód.
-
36
Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania.
-
37
Zatem obsiali pola i nasadzili winnice, więc przyniosły im owoc plon coroczny.
-
38
Także im błogosławił, więc bardzo się rozmnożyli, a ich dobytku nie umniejszał.
-
39
Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.
-
40
Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
-
41
A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.
-
42
Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.
-
43
Kto mądry zachowa to wszystko oraz rozważy łaski WIEKUISTEGO.