📖 Psalmów 104
-
1
Uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo! WIEKUISTY, mój Boże, Ty jesteś bardzo wielki, przyodziałeś się majestatem i wspaniałością.
-
2
Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.
-
3
Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.
-
4
Wichry czynisz Twoimi posłańcami, a Twoimi sługami gorejące płomienie.
-
5
Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków.
-
6
Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.
-
7
Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.
-
8
Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.
-
9
Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.
-
10
Ty rozprowadzasz źródła po dolinach, więc się toczą między górami.
-
11
Dają napój wszystkim dzikim zwierzętom, z nich leśne osły gaszą swe pragnienie.
-
12
Ponad nimi mieszka ptactwo nieba i z gałęzi wydaje głos.
-
13
Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.
-
14
Wyprowadzasz trawę dla bydła i rośliny na użytek człowieka, aby z ziemi wydobył chleb.
-
15
I by wino rozweselało serca ludzi, ich oblicze jaśniało od oliwy, a chleb posilał wnętrze człowieka.
-
16
Napojone są drzewa WIEKUISTEGO, cedry Libanu, które zasadził.
-
17
Na nich gnieżdżą się ptaki; bocian, którego domem są cyprysy.
-
18
Wysokie góry dla kozic, skały schronienia dla królików.
-
19
Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód.
-
20
Ty sprawiasz ciemność i nastaje noc, w niej poruszają się wszelkie dzikie zwierzęta lasu.
-
21
Lwięta ryczą o żer, od Boga żądając swojego pożywienia.
-
22
Kiedy zajaśnieje słońce ustępują i zalegają w swoich kniejach.
-
23
A człowiek wychodzi do swej pracy, do swojej roboty do wieczora.
-
24
Jak liczne są Twoje dzieła, WIEKUISTY,wszystkie urządziłeś w mądrości, ziemia jest pełną Twych własności.
-
25
To wielkie morze, rozległe na wszystkie strony; gdzie są płazy bez liczby, zwierzęta duże i małe.
-
26
Tam krążą okręty oraz potwór, którego Ty stworzyłeś, aby się w nim rozkoszował.
-
27
Wszystko to spogląda ku Tobie, byś im na czas udzielił strawy.
-
28
Gdy im dajesz zbierają; otwierasz Twoją dłoń a nasycają się dostatkiem.
-
29
Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.
-
30
Wioniesz Twym tchnieniem i się odradzają, odnawiasz oblicze ziemi.
-
31
Niech WIEKUISTEMU będzie chwała na wieki, niech BÓG raduje się Swoimi stworzeniami.
-
32
Kiedy spojrzy na ziemię ona zadrży; dotknie się gór a zadymią.
-
33
Póki życia będą śpiewał WIEKUISTEMU oraz wysławiał Boga dopóki istnieję.
-
34
Oby Mu miłą była moja mowa, a ja będę się cieszył przy WIEKUISTYM.
-
35
Oby grzesznicy zniknęli z ziemi i niegodziwych już nie było. Wielbij moja duszo WIEKUISTEGO. Halleluja!