📖 Przypowieści Salomonowych 20
-
1
Wino czyni szydercą, ostry napój – zgiełkliwym; nikt nie jest mądrym, kto się nim odurza.
-
2
Niczym ryk lwa jest uniesienie króla; kto go jątrzy – zawinia przeciw sobie.
-
3
Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
-
4
Leniwy nie orze z powodu zimna; lecz nic nie znajdzie, kiedy będzie szukał w trakcie żniwa.
-
5
Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.
-
6
Prawie każdy człowiek natrafia na człowieka mu życzliwego; ale wiernego przyjaciela – któż takiego znajdzie?
-
7
Gdy sprawiedliwy chodzi w swej nieskazitelności – szczęśliwe są po nim jego dzieci.
-
8
Kiedy król zasiada na tronie sprawiedliwości – rozwiewa swymi oczyma każdą niecność.
-
9
Kto może powiedzieć: Zdjąłem z mojego serca zmazę, jestem czysty od moich grzechów.
-
10
Dwojaka waga i dwojaka miara – obie są ohydą dla WIEKUISTEGO.
-
11
Już chłopiec daje się poznać w swych postępkach; czy jego działalność będzie czystą i prawą.
-
12
Ucho, które słyszy i oko, które widzi – oba utworzył WIEKUISTY.
-
13
Nie kochaj się w spaniu, byś nie zubożał; trzymaj swe oczy otwarte, a nasycisz się chlebem.
-
14
Liche to, liche! – mówi kupujący; ale gdy odchodzi, chwali się zakupem.
-
15
Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.
-
16
Zabierz mu jego szatę, bo za obcego zaręczył; zabierz mu ją w zastaw za tą cudzą sprawę.
-
17
Słodkim jest dla człowieka chleb obłudy; lecz w następstwie jego usta napełniają się żwirem.
-
18
Plany utwierdzają się przez wspólną radę; prowadź wojnę tylko rozważnymi sposobami.
-
19
Kto zdradza tajemnice – krąży jako oszczerca; dlatego nie zadawaj się z takim, co tak otwiera swe usta.
-
20
Kto złorzeczy ojcu, lub swojej matce – tego światło zgaśnie pośród ponurej ciemności.
-
21
Spuścizna zdobyta z początku szybko – nie będzie błogosławiona na końcu.
-
22
Nie mów: Odpłacę złem! Ufaj WIEKUISTEMU, a ci dopomoże.
-
23
Ohydą dla WIEKUISTEGO jest dwojaka waga i fałszywe szale – niedobra to rzecz.
-
24
Ludzkie kroki kierowane są przez WIEKUISTEGO; jakże człowiek mógłby zrozumieć swoją drogę?
-
25
Zasadzką jest dla człowieka, gdy bez namysłu woła: Poświęcone! A dopiero potem rozważa śluby.
-
26
Mądry król oddziela niegodziwych, a następnie puszcza po nich koło młockarni.
-
27
Dusza człowieka jest światłem WIEKUISTEGO; ono przenika wszystkie tajniki wnętrza.
-
28
Króla strzeże miłosierdzie i prawda; on wspiera miłosierdziem swój tron.
-
29
Ozdobą młodzieńców jest ich siła, a strojem starców siwy włos.
-
30
Wrzynające się pręgi leczą zło cięgi wnikające do tajników wnętrza.