📖 Przypowieści Salomonowych 18
-
1
Uparty szuka swojej własnej żądzy; obrusza się na każdą zbawienną myśl.
-
2
Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
-
3
Dokądkolwiek przychodzi niegodziwy – przychodzi też pogarda, oraz wraz z hańbą – sromota.
-
4
Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
-
5
Wzgląd w sądzie na osobę niegodziwego jest równie niedobry jak uchylanie prawa sprawiedliwego.
-
6
Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
-
7
Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
-
8
Słowa plotkarza są jak łakocie i wnikają do tajników wnętrza.
-
9
Kto jest opieszały w swych sprawach – staje się marnotrawnym bratem.
-
10
Imię WIEKUISTEGO to silna baszta; do niej chroni się sprawiedliwy oraz zostaje ocalony.
-
11
Mienie bogatego jest jego warownym miastem i niby wysokim murem w jego wyobraźni.
-
12
Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.
-
13
Kto odpowiada zanim wysłuchał – temu poczytuje się to za głupotę oraz za wstyd.
-
14
Duch człowieka podtrzymuje go w jego cierpieniu; lecz jeśli duch jest zgnębiony, kto go podźwignie?
-
15
Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
-
16
Dar człowieka otwiera mu dostęp i prowadzi go przed oblicze wielkich.
-
17
Pierwszy mówca jak gdyby ma słuszność w swoim sporze, ale przychodzi drugi i go bada.
-
18
Los kładzie koniec sporom oraz ustanawia rozejm między silnymi.
-
19
Zdradzony brat jest odporniejszy niż gród warowny, a ich kłótnie – niby zawory zamku.
-
20
Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
-
21
W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.
-
22
Kto znalazł dobrą żonę – znalazł szczęście i dostąpił łaski od WIEKUISTEGO.
-
23
Biedny przemawia błagalnie, a bogaty odpowiada zuchwale.
-
24
Kto ma licznych towarzyszy – ma ich ku własnej zgubie; lecz przyjaciel bywa szczerzej przywiązany niż brat.