📖 Ijobowa 37
-
1
Nad tym drży także moje serce i jakby wyskakuje ze swego miejsca.
-
2
O, słuchajcie, słuchajcie grzmienia Jego głosu oraz szumu, który wychodzi z Jego ust.
-
3
Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.
-
4
Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.
-
5
Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.
-
6
Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.
-
7
Wtedy zamyka rękę każdego człowieka, by wszyscy ludzie poznali Jego dzieła.
-
8
Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.
-
9
Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów.
-
10
Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód.
-
11
Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,
-
12
więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.
-
13
Wywołuje je jako karcącą rózgę, bądź jako owoc ziemi, bądź jako znak Jego łaski.
-
14
Ijobie, skłoń na to ucho, zastanów się i rozważ te Boże cuda.
-
15
Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?
-
16
Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?
-
17
W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?
-
18
Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?
-
19
Wskaż, co Mu mamy powiedzieć; bowiem nie potrafimy odpowiedzieć z powodu naszego mroku.
-
20
Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?
-
21
Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.
-
22
Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.
-
23
Ale Wszechmocnego – Jego nie dościgniemy; On jest wzniosły potęgą, sądem i pełnią sprawiedliwości; nikogo nie gnębi.
-
24
Dlatego ludzie powinni się Go obawiać; bo On lekceważy wszystkich mądrych we własnym mniemaniu.